ลีลารัก อารมณ์ “รอน”

มกราคม 19, 2018 | คอมเม้น 0

“นานแล้ว” ซิลเกิลล่าสุด ของเพื่อชีวิตรุ่นใหญ่ “รอน อรัณย์”

หลายท่านอาจได้เสพสุนทรีย์ ผ่านโสตประสาทมาแล้วตั้งแต่เมื่อปลายปี บ้างก็อาจว่าเพลงยากที่จะเข้าถึง 
บ้างก็ว่าเพลงอย่างนี่ซิที่อยากได้ยินมานาน ก็ว่ากันไปตามความพึงใจครับ
.
“นานแล้ว” คือผลึกประสบการณ์ ของศิลปินผู้เดินทางผ่านร้อนผ่านหนวาวมาค่อนชีวิต!!! 
ผมสรุปสั้นๆ กับ “รอน อรัณย์” หลังจากได้ฟังเพลงนี้จนฉ่ำใจไปหลายรอบ

“ปุ๊กครับ ผมทำเพลงใหม่ ช่วยฟัง ช่วยติให้บ้างนะ…” คือข้อความที่กล่าวทักผมมาทาง inbox.พร้อมแนบลิงค์เพลง ความน่ารักของอดีตนักบิณ* (บาตร) ยังติดตัวเขาเสมอ ผมเพียงบอกกล่าวไปว่า ขอเวลาผมฟังจนฉ่ำสักหน่อย เผื่อจะมีมุมมองในการสื่อสาร
.
“ไม่เป็นไรครับ แค่ฟังเพลงผม ก็ปลื้มแล้ว…” คือคำตอบของศิลปินรุ่นใหญ่ กล่าวกับผม ผู้ยังไม่ประสีประสาอะไร
.
“นานแล้ว” เป็นการสื่อความถึงความรัก ความคุ้นเคยที่บางครั้ง เราก็อาจเผลอ มองคนรัก รักในระดับคู่ชีวิตเป็นของตาย มองได้ว่าคือหมูในอวย จะว่าใช่ก็ใช่ หากไม่คิดอะไร มันกลายเป็นความเคยชิน ที่อาจส่งผลให้รักจืดชืด ซังกะตายในที่สุด แต่หากลองคิดให้ลุ่มลึกดู ใครหลายคนอาจน้ำตาเล็ด จากสาเหตุของความชินชา จนเกิดความระหองระแหงขึ้นได้
.
“อดข้าวดอกชีวาวาย คงไม่ตายดอกอดเสน่ห์หา”

บางคนอาจยกคำโบราณนี้มาหลอกตนเอง หลังจากเลิกลากัน ก็เพียงเป็นการปลุกใจให้ฮึดสู้ ก็เพียงปลอบขวัญตนเองในวันที่อ่อนแอ เท่านั้นก็เป็นได้ การใช้ชีวิตคู่ ผมเปรียบได้กับงานศิลปะขั้นสูง เป็นศิลปะของการครองเรือน ผลัดกันแพ้บ้างก็ดี หรือยอมเป็นฝ่ายแพ้ ก็ใช่ว่าจะเสียศักดิ์ศรี แต่จะช่วยให้เราเย็นลง ประครองลมหายใจได้ยาวขึ้น
.
“นานแล้วที่ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้ 
เดินไปไหน ทำอะไรก็รู้สึกเหงา ทุกนาที
เพิ่งรู้ตัววันนี้ว่าชีวิต ขาดเธอไม่ได้ คิดถึงเหลือเกิน

ใจพะวงคิดถึงเธอ ห่วงเธอสุดหัวใจ
ทุกคืนที่ห่างไกล ใจกระวนกระวาย
ยิ่งดึกเท่าไร ยิ่งแพ้ใจ ยิ่งคิดถึง เธอ…”
.
ลูกผู้ชายลองให้ได้ไกลแฟน และมีห้วงเวลาแห่งการปล่อยวาง เชื่อเหลือเกิน ร้อยทั้งร้อย ไม่มีใครนึกถึงตัวเองหร็อก แว๊ปแรกนึกถึงใคร ถามใจดู “นานแล้ว” ใช่ไหมที่ไม่มีอารมณ์นี้
*อตีตนักบิณ = รอนย์ อรัณย์ เคยบวชเรียนที่บ้านเกิด ๗ ปี

ปรีชา นาฬิกุล

 

Facebook Comments